Diccionario · sustantivo
infinitivo
infinitivo/in.fi.niˈti.vo/
Raíz oficial infinitiv- (2. Oficiala Aldono, 1919)
infinitivo es una palabra del esperanto (sustantivo) que significa «infinitivo».
Significado
infinitivo
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definición en esperanto
- Verba moduso esprimanta la agon aŭ staton en plej abstrakta, nedifina maniero: senrilate al la aganto (senpersone), sen verba modalo kaj sen verba tempo: , infinitivo povas roli kiel subjekto, objekto, predikativo aŭ epiteto
- kiel la nomoj5
- la vortoj „por“ kaj „anstataŭ“, uzataj antaŭ infinitivo, havas la sencon ne de pura prepozicio, sed preskaŭ de konjunkcio
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronunciación
- IPA
- /in.fi.niˈti.vo/
- Sílabas
- in·fi·ni·TI·vo
- Escuchar
- Wikimedia Commons
Estructura de la palabra
- infinitivraízinfinitivo
- odesinenciasustantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeto | infinitivo | infinitivoj |
| complemento directo (-n) | infinitivon | infinitivojn |
Frases de ejemplo
- La infinitivo de la verboj finiĝas, en Esperanto, ĉiam per “i”.En esperanto, el infinitivo de los verbos siempre acaba en "i". #1376683
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En otros idiomas
| English | infinitive |
|---|---|
| Português | infinitivo |
| Français | infinitif |
| Deutsch | Infinitiv, Nennform, Grundform |
| Polski | bezokolicznik |
| Русский | неопределённая форма глагола, инфинитив |
| Українська | інфінітив, неозначена форма дієслова |
| Nederlands | infinitief, onbepaalde wijs |
| Čeština | infinitiv |
| Slovenčina | infinitív |
| Magyar | főnévi igenév, infinitivus |
| 中文 | 动词不定式 |
| 日本語 | 不定法 |
| Беларуская | інфінітыў, неазначальная форма дзеяслова |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronunciación, estructura y formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Si Esperantopedia te ha servido, puedes apoyarla.