Esperantopedia

Vortaro · substantivo

infinitivo

infinitivo/in.fi.niˈti.vo/

Oficiala radiko infinitiv- (2. Oficiala Aldono, 1919)

infinitivo estas esperanta vorto (substantivo): Verba moduso esprimanta la agon aŭ….

Signifo

  1. Verba moduso esprimanta la agon aŭ staton en plej abstrakta, nedifina maniero: senrilate al la aganto (senpersone), sen verba modalo kaj sen verba tempo: , infinitivo povas roli kiel subjekto, objekto, predikativo aŭ epiteto
    • kiel la nomoj5
    • la vortoj „por“ kaj „anstataŭ“, uzataj antaŭ infinitivo, havas la sencon ne de pura prepozicio, sed preskaŭ de konjunkcio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/in.fi.niˈti.vo/
Silaboj
in·fi·ni·TI·vo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. infinitivradikoinfinitivo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoinfinitivoinfinitivoj
akuzativo (-n)infinitivoninfinitivojn

Ekzemplaj frazoj

  • La latina verbo havas ses infinitivojn. #2889879
  • Tio ne estas la infinitivo, sed la imperativo. #13296584
  • Kio estas la infinitivo de ĉi tiu verbo? #13617511
  • Jenaj verboj havas kiel objekton nur la infinitivon kun "zu". #2689509

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishinfinitive
Españolinfinitivo
Portuguêsinfinitivo
Françaisinfinitif
DeutschInfinitiv, Nennform, Grundform
Polskibezokolicznik
Русскийнеопределённая форма глагола, инфинитив
Українськаінфінітив, неозначена форма дієслова
Nederlandsinfinitief, onbepaalde wijs
Češtinainfinitiv
Slovenčinainfinitív
Magyarfőnévi igenév, infinitivus
中文动词不定式
日本語不定法
Беларускаяінфінітыў, неазначальная форма дзеяслова

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.