plenaĝa

Sens

1. Majeur, qui a atteint la maturité.

Wiktionnaire, CC BY-SA 4.0 · fr.wiktionary.org

majeur (civiquement)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Définition en espéranto

1. Havanta la aĝon, kiu donas ĉiujn civitanajn rajtojn
   • ĉiuj plenaĝaj loĝantoj de ambaŭ seksoj havas la rajton de voĉdonado .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononciation

IPA

/pleˈna.dʒa/

Syllabes

ple·NA·ĝa

Écouter

▶ Wikimedia Commons

Structure du mot

1. plenracinepleno
2. aĝracineaĝo
3. aterminaisonadjectif

Formes

Phrases d’exemple

• Ĉu tiu estas plenaĝa aŭ neplenaĝa?Cette personne est-elle majeure ou mineure ? #912133
• Kiam ŝi estos plenaĝa, ili geedziĝos.Quand elle atteindra sa majorité, ils vont se marier. #3128714plenaĝa: Majeur, qui a atteint la maturité
• "Vi estas plenaĝa, ĉu?" "Kompreneble jes."« Tu es majeur ? » « Bien sûr que oui. » #5793903

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Mots de la même famille

Dans d’autres langues

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0