Dizionario · sostantivo
karavelo
karavelo/ka.raˈve.lo/
karavelo è una parola dell’esperanto (sostantivo) che significa «caravella».
Significato
caravella
Wikizionario inglese (tabelle di traduzione), CC BY-SA 4.0 · en.wiktionary.org
Definizione in esperanto
- Negranda eŭropa velŝipo, uzata por transmara komercado en la 15a kaj 16a jarcentoj
- kun meza rapideco ŝovas sin sur la mara ebenaĵo, unu post alia, tri hispanaj „ karaveloj“ de la XV centjaro
- la 3-a de aŭgusto de 1492 la kolumba ŝiparo formita de la karaveloj La Pinta, La Niña kaj […] Santa María eliris el Palos, la ŝipanaro estis formita de ĉirkaŭ 90 homoj .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronuncia
- IPA
- /ka.raˈve.lo/
- Sillabe
- ka·ra·VE·lo
Struttura della parola
- karavelradicekaravelo
- odesinenzasostantivo
Forme
| singolare | plurale | |
|---|---|---|
| soggetto | karavelo | karaveloj |
| complemento oggetto (-n) | karavelon | karavelojn |
In altre lingue
| English | caravelle, caravel |
|---|---|
| Español | carabela |
| Français | caravelle |
| Deutsch | Karavelle |
| Polski | karawela |
| Русский | каравелла |
| Українська | каравела |
| Nederlands | karveel |
| Magyar | karavella |
| Română | caravelă |
| Català | caravel·la |
| Беларуская | каравэла |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronuncia, struttura e forme: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia ti è stata utile, puoi sostenerla.