Diccionario · sustantivo
karavelo
karavelo/ka.raˈve.lo/
karavelo es una palabra del esperanto (sustantivo) que significa «carabela».
Significado
carabela
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Definición en esperanto
- Negranda eŭropa velŝipo, uzata por transmara komercado en la 15a kaj 16a jarcentoj
- kun meza rapideco ŝovas sin sur la mara ebenaĵo, unu post alia, tri hispanaj „ karaveloj“ de la XV centjaro
- la 3-a de aŭgusto de 1492 la kolumba ŝiparo formita de la karaveloj La Pinta, La Niña kaj […] Santa María eliris el Palos, la ŝipanaro estis formita de ĉirkaŭ 90 homoj .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Pronunciación
- IPA
- /ka.raˈve.lo/
- Sílabas
- ka·ra·VE·lo
Estructura de la palabra
- karavelraízkaravelo
- odesinenciasustantivo
Formas
| singular | plural | |
|---|---|---|
| sujeto | karavelo | karaveloj |
| complemento directo (-n) | karavelon | karavelojn |
En otros idiomas
| English | caravelle, caravel |
|---|---|
| Français | caravelle |
| Deutsch | Karavelle |
| Polski | karawela |
| Русский | каравелла |
| Українська | каравела |
| Nederlands | karveel |
| Magyar | karavella |
| Română | caravelă |
| Català | caravel·la |
| Беларуская | каравэла |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Pronunciación, estructura y formas: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Si Esperantopedia te ha servido, puedes apoyarla.