Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ĉarumo

ĉarumo/tʃaˈru.mo/

Oficiala radiko ĉar- (2. Oficiala Aldono, 1919)

ĉarumo estas esperanta vorto (substantivo): Malgranda ĉareto, kiun oni puŝas aŭ….

Signifo

  1. Malgranda ĉareto, kiun oni puŝas aŭ tiras per du timonetoj, kaj kiu ruliĝas sur unu aŭ du radoj
    • la vilaĝano eĉ donacis al li ankoraŭ grandan puŝĉaron, por ke li povu forveturigi la monon kaj la keston
    • knabineto […] alveturigis al la benko puŝĉareton kaj komencis plenigi ĝin per la sablo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/tʃaˈru.mo/
Silaboj
ĉa·RU·mo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. ĉarradikoĉaro
  2. umsufiksonedifinita senco
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoĉarumoĉarumoj
akuzativo (-n)ĉarumonĉarumojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi havas pikfosilon, du ŝovelilojn kaj ĉarumon. #5610532
  • Ŝi plenigis sian ĉarumon per velkintaj floroj. #8298841
  • Ŝi faletis super ĉarumo. #1802483
  • Kie estas mia ĉarumo? #10623759

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ĉar-

En aliaj lingvoj

Englishwheelbarrow
Françaisbrouette
DeutschSchubkarre
Italianocarriola
Polskitaczka, kara (region.)
Русскийтачка
Українськатачка
Nederlandskruiwagen
Magyartalicska
中文手推车
日本語手押車
Catalàcarretó, bolquet
עבריתמריצה
Беларускаятачка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.