Esperantopedia

Vortaro · substantivo

amindumo

amindumo/a.minˈdu.mo/

Oficiala radiko am- (Fundamento, 1905)

amindumo estas esperanta vorto (substantivo): Ago amindumi.

Signifo

  1. Ago amindumi
    • mi preferus aŭskulti interparoladojn de saĝaj pastroj, ol kantojn kaj amindumojn de elegantaj junuloj
    • ĝis nun ĉiuj iliaj amaĵoj ne preterlasis la limojn de negrava amindumeto: kaj subite tiu amindumo aliformiĝis .

    vidu ankaŭ: flirto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/a.minˈdu.mo/
Silaboj
a·min·DU·mo

Vortfarado

  1. amradikoamo
  2. indsufiksoinda
  3. umsufiksonedifinita senco
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoamindumoamindumoj
akuzativo (-n)amindumonamindumojn

Ekzemplaj frazoj

  • Lia amindumo estis tuturba klaĉo. #712609
  • Estas diraĵoj ke ili finis la amindumon. #1475247
  • Ĝi estis nur amindumo. #3684570
  • Li lertiĝis pri amindumo. #8417350

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

am-

En aliaj lingvoj

Españolligar
Françaisdrague, flirt
DeutschLiebelei, Flirt, Techtelmechtel
Българскиухажване, флиртуване
Bahasa Indonesiagombalan
ไทยการจีบ
Беларускаяфлірт, заляцаньне, заляцанка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.