Esperantopedia

Vortaro · substantivo

aŭdienco

aŭdienco/aw.diˈen.tso/

Oficiala radiko aŭdienc- (1. Oficiala Aldono, 1909)

aŭdienco estas esperanta vorto (substantivo): Akcepto de oficialulo al vizitantoj.

Signifo

  1. Akcepto de oficialulo al vizitantoj
    • ili petas aŭdiencon ĉe la reĝino
    • [ŝi] ordonis al mi peti aŭdiencon de via sankteco

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/aw.diˈen.tso/
Silaboj
aŭ·di·EN·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. aŭdiencradikoaŭdienco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoaŭdiencoaŭdiencoj
akuzativo (-n)aŭdienconaŭdiencojn

Ekzemplaj frazoj

  • La politikisto akceptas aŭdiencojn dum merkredoj. #1049468
  • Mi denove maltrafis tiun ĉi aŭdiencon! #3804903
  • Ili petas aŭdiencon ĉe la reĝino. #4062631
  • Tiu novaĵoprezentisto havis aŭdiencon kun la reĝo. #886362

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishaudience
Españolaudiencia
Françaisaudience
DeutschAudienz, offizieller Empfang
Italianoudienza (incontro)
Polskiaudiencja
Русскийаудиенция, приём (официальный)
Українськааудієнція, прийом (офіційний)
Slovenčinaaudiencia
Magyaraudiencia, kihallgatás
Svenskaaudiens
עבריתראיון רשמי
Беларускаяаўдыенцыя, прыём (афіцыйны)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.