Vortaro · substantivo
berilo
berilo/beˈri.lo/
Oficiala radiko beril- (2. Oficiala Aldono, 1919)
berilo estas esperanta vorto (substantivo): Mineralo, Al2Be36.
Signifo
- Mineralo, Al2Be3(SiO3)6; kiel juvelŝtono, smeraldo kun freŝe verda koloro, akvamarino kun koloro de marakvo, heliodoro (aŭ ora berilo) ktp, konsistanta el natura siliciato de aluminio kaj berilio, sesangule (heksagone) kristaliĝanta
- krizolito, kaj onikso, kaj berilo, en oraj kadretoj ili estu .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /beˈri.lo/
- Silaboj
- be·RI·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- berilradikoberilo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | berilo | beriloj |
| akuzativo (-n) | berilon | berilojn |
En aliaj lingvoj
| English | beryl |
|---|---|
| Español | berilo |
| Français | béryl |
| Deutsch | Beryll |
| Polski | beryl |
| Русский | берилл |
| Українська | берил |
| Čeština | beryl |
| Slovenčina | beryl |
| Magyar | berill |
| 中文 | 绿柱石 |
| 日本語 | 緑柱石 |
| Català | beril |
| עברית | בריליום |
| Беларуская | бэрыл |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.