Esperantopedia

Vortaro · substantivo

braĝo

braĝo/ˈbra.dʒo/

braĝo estas esperanta vorto (substantivo): Arda ligno- aŭ karbopeco, jam duone….

Signifo

  1. Arda ligno- aŭ karbopeco, jam duone konsumita kaj ĉesinta flami
    • fajrobrigadistoj alvenas kiam ĉio forbrulis, ĝustatempe por observi la subcindrajn braĝojn
    • sur bretaro viciĝas jam rustiĝintaj braĝ-gladiloj

    sinonimoj: karbeto, karbardaĵo

  2. Tiaj samaj pecoj, estingitaj antaŭ plena konsumiĝo kaj uzataj kiel bruligaĵo

    sinonimoj: karbeto, lignokarbo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈbra.dʒo/
Silaboj
BRA·ĝo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. braĝradikobraĝo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativobraĝobraĝoj
akuzativo (-n)braĝonbraĝojn

Ekzemplaj frazoj

  • Atentu pri la braĝoj, kiuj elkameniĝas! #2333511
  • Hodiaŭ ni havas ĝiboviandon super braĝoj. #2464977
  • Ŝi estas varma kiel braĝo. #3575030
  • Blovu sur la braĝojn. #13566715

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

braĝ-

En aliaj lingvoj

Englishcharcoal
Españolbrasa
Françaisbraise, charbon de bois
DeutschGlut, Holzkohle
Polskiwęgle, węgiel drzewny
Русскийраскалённые угли, жар, угли, головешки
Українськажар
Magyarparázs, faszén
日本語おき, 消し炭
Беларускаявугаль, вугольле, галавешкі, жар

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.