Esperantopedia

Vortaro · substantivo

diino

diino/diˈi.no/

Oficiala radiko di- (Fundamento, 1905)

diino estas esperanta vorto (substantivo): Inseksa dio.

Signifo

  1. Inseksa dio
    • la diino de venko […] tenis la kondukilojn
    • Venero, diino el la tempo idolana, en tiu tempo ŝi estis nomata sinjorino Holle

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/diˈi.no/
Silaboj
di·I·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. diradikodio
  2. insufiksoina sekso
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativodiinodiinoj
akuzativo (-n)diinondiinojn

Ekzemplaj frazoj

  • La grekoj skulptis tre belajn diinojn. #686339
  • La romianoj kultis sian diinon, Junono. #1784231
  • Kiu estas la diino de amo? #7063500
  • Ŝi estas la diino de la orgioj. #2703138

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

di-

En aliaj lingvoj

Englishgodess
Españoldiosa
Françaisdéesse
DeutschGöttin
Polskibogini
Русскийбогиня
Українськабогиня
Nederlandsgodin
中文绝代美女
日本語女神
Svenskagudinna
Catalàdeessa
עבריתאלה
Bahasa Indonesiadewi
Беларускаябагіня

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.