Vortaro · substantivo
duondio
duondio/du.onˈdi.o/
Oficiala radiko di- (Fundamento, 1905)
duondio estas esperanta vorto (substantivo): Estaĵo laŭ statuso iel inter dio kaj homo.
Signifo
- (en mitologio) Estaĵo laŭ statuso iel inter dio kaj homo; ofte ido de gepatroj, kies unu estis dio – la alia homo, heroo
- vidiĝis grandaj ŝtonaj tabuloj kun […] skulptitaj bildoj […] de la nacia heroo kaj duondio Gilgameŝ
- ili rakontas pri Heraklo (duondio en la helena mitologio), kiu proponis al la riĉega helena reĝo Aŭgio purigi liajn stalojn dum nur unu tago
- Homo adorata, altigita al simila statuso
- la intuicio, tiu alta kaj malofta naturdono, kiu el homo faras duondion, leviĝis el la profundo de la spirito
- inter tiuj rektliniaj marmoroj devus vivi iaj duondioj, liberaj de zorgoj, lulataj de trankvilo kaj feliĉaj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /du.onˈdi.o/
- Silaboj
- du·on·DI·o
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | duondio | duondioj |
| akuzativo (-n) | duondion | duondiojn |
Ekzemplaj frazoj
- Li diris esti duondio. #12376117
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.