Vortaro · substantivo
doĝo
doĝo/ˈdo.dʒo/
doĝo estas esperanta vorto (substantivo): Venecia aŭ ĝenova respublikestro.
Signifo
- Venecia aŭ ĝenova respublikestro
- en 976 okazis incendio, en kiu neniiĝis la kirko, doĝa palaco kaj 200 domoj, samjare komencis la doĝo Pietro 1-a Orseolo la rekonstruon .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈdo.dʒo/
- Silaboj
- DO·ĝo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- doĝradikodoĝo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | doĝo | doĝoj |
| akuzativo (-n) | doĝon | doĝojn |
En aliaj lingvoj
| English | doge |
|---|---|
| Español | dux |
| Français | doge |
| Deutsch | Doge |
| Polski | doża |
| Русский | дож |
| Українська | дож |
| Nederlands | doge |
| Magyar | dózse |
| 日本語 | 総督 |
| Català | dux |
| Беларуская | дож |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.