Vortaro · substantivo
duonvokalo
duonvokalo/du.on.voˈka.lo/
Oficiala radiko vokal- (Fundamento, 1905)
duonvokalo estas esperanta vorto (substantivo): Iu el la sonantoj, kiuj povas okaze….
Signifo
- Iu el la sonantoj, kiuj povas okaze funkcii kiel konsonanto; en Esperanto temas pri la vokaloj i kaj u (skribataj j kaj ŭ, kiam ili estas konsonantoj)
- La duonvokaloj estas tiuj fonemoj, kiuj funkcias kiel konsonantoj, tamen similas al vokaloj en sia artikulacio .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /du.on.voˈka.lo/
- Silaboj
- du·on·vo·KA·lo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | duonvokalo | duonvokaloj |
| akuzativo (-n) | duonvokalon | duonvokalojn |
Ekzemplaj frazoj
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| English | semivowel |
|---|---|
| Español | semivocal |
| Português | semivogal |
| Français | semi-voyelle |
| Polski | półsamogłoska |
| Русский | полугласный |
| Українська | напівголосний |
| Nederlands | halfklinker |
| Magyar | félhangzó |
| 日本語 | 半母音 |
| Ελληνικά | ημιφωνίεν |
| עברית | חצי-תנועה |
| Беларуская | паўгалосны гук |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.