Esperantopedia

Vortaro · substantivo

epilogo

epilogo/e.piˈlo.ɡo/

Oficiala radiko epilog- (1. Oficiala Aldono, 1909)

epilogo estas esperanta vorto (substantivo): Fina parto de verko, postparolo.

Signifo

  1. Fina parto de verko, postparolo
    • ĉar ne temas pri krimromano, ne estu malpermesite rakonti la epilogon, cetere facile diveneblan
    • (figure) la epilogo de tia historio estas de preskaŭ ĉiuj konata: la deĵoranta ekonomia elito subpremas la ceterulojn .

    antonimoj: antaŭparolo, prologo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/e.piˈlo.ɡo/
Silaboj
e·pi·LO·go
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. epilogradikoepilogo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoepilogoepilogoj
akuzativo (-n)epilogonepilogojn

Ekzemplaj frazoj

  • La epilogo verŝajne ne estis necesa. #9635970
  • Epilogo estas konkluda parto de proza aŭ poezia verko. #1228636

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishepilog, epilogue
Españolepílogo
Portuguêsepílogo
Françaisépilogue
DeutschNachrede, Nachspiel, Schluss, Epilog
Polskiepilog, zakończenie
Русскийэпилог
Українськаепілог
Nederlandsepiloog, slot
Češtinadohra, doslov, epilog, závěr
Slovenčinadoslov, záver
Magyarepilógus, utószó, utójáték
中文续集
日本語跋
Българскиепилог
Catalàepíleg
Беларускаяэпілёг

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.