Vortaro · substantivo
fiero
fiero/fiˈe.ro/
Oficiala radiko fier- (Fundamento, 1905)
fiero estas esperanta vorto (substantivo): Fieraĵo.
Signifo
- Fieraĵo
- tiuj herooj [estas] la fiero (fierindaĵo, gloraĵo) de Italujo .
- li, ŝia tuta fiero sur la tero .
- Fiereco
- [li] parolas arogante kontraŭ piulo, kun fiero kaj malestimo
- plena de fiero
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /fiˈe.ro/
- Silaboj
- fi·E·ro
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- fierradikofiero
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | fiero | fieroj |
| akuzativo (-n) | fieron | fierojn |
Ekzemplaj frazoj
- Lia bela edzino estas lia fiero. #589658
- Nenio estas pli ridinda, ol fiero. #1378768
- Lia fiero ne lasos lin demandi. #1740847
- Fiero sen modero kondukas al mizero. #2772398
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Deutsch | Stolz |
|---|---|
| Polski | duma |
| Bahasa Indonesia | kebanggaan, muruah, keangkuhan, kebesaran hati |
| Беларуская | гонар, ганарлівасьць, гордасьць |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.