Esperantopedia

Vortaro · substantivo

fugo

fugo/ˈfu.ɡo/

fugo estas esperanta vorto (substantivo): Komponaĵo en kiu melodion komencas….

Signifo

  1. Komponaĵo en kiu melodion komencas konduka voĉo kaj prokraste ripetas imitaj voĉoj konforme al kontrapunktaj reguloj
    • Johano Sebastiano Baĥo en 1750, la jaro de sia morto, ne povis fini sian lastan verkon, „La arto de fugo“
    • li finis mallaŭte sian agadon kiel […] tradiciisto, eĉ kontraŭmodernisto, kiu fine […] preferis eksmodiĝintajn muzikformojn, kiel fugo, kanono .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈfu.ɡo/
Silaboj
FU·go

Vortfarado

  1. fugradikofugo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativofugofugoj
akuzativo (-n)fugonfugojn

Ekzemplaj frazoj

  • Dum mia sabatjaro mi komponis fugon kaj dresis ruĝgorĝulon. #594153

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishfugue (musical)
Portuguêsfuga
Françaisfugue (musicale)
DeutschFuge (Musik)
Polskifuga (muzyka)
Русскийфуга
Українськафуґа
Nederlandsfuga
Češtinafuga
Slovenčinafúga (hud)
日本語フーガ
Българскифуга
Catalàfuga (mús.)
Беларускаяфуга

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.