Esperantopedia

Vortaro · substantivo

humo

humo/ˈhu.mo/

Oficiala radiko hum- (4. Oficiala Aldono, 1929)

humo estas esperanta vorto (substantivo): Nigre bruna tero, konsistanta el….

Signifo

  1. Nigre bruna tero, konsistanta el malkomponiĝintaj vegetaĵoj, uzata kiel sterko ĉe ĝardenkulturo
    • la rokoj estas kovritaj de humo
    • li propagandis la ideon de la humo-necesejo por ne malpurigi la valoran akvon .

    parto de: kompoŝto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈhu.mo/
Silaboj
HU·mo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. humradikohumo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativohumohumoj
akuzativo (-n)humonhumojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tomo havas humon en la kapo. #10287242
  • Ĉi tiu grundo estas riĉa je humo. #1256179
  • La ideala tereno devus esti miksaĵo de sablo, argilo, kalkoŝtono kaj humo. #840400

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishhumus
Portuguêshumo, húmus
Françaishumus, terreau
DeutschHumus, Humusboden
Italianohumus
Polskihumus, próchnica
Русскийперегной, гумус
Українськаперегній, гумус
Nederlandshumus, bladaarde
Češtinahumus, prsť
Slovenčinahumus, prsť
Magyarhumusz
中文腐殖质
日本語腐植土
Ελληνικάφυτογή
فارسیگیاخاک
Беларускаягумус

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.