Vortaro · substantivo
hundino
hundino/hunˈdi.no/
Oficiala radiko hund- (Fundamento, 1905)
hundino estas esperanta vorto (substantivo): Inseksa hundo.
Signifo
- Inseksa hundo
- [se] servisto piedbatus hundinon, kiu nutras la idojn, mi forpelus lin
- li flaras ŝian parfumon adore, kvazaŭ hundo hundinon
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /hunˈdi.no/
- Silaboj
- hun·DI·no
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- hundradikohundo
- insufiksoina sekso
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | hundino | hundinoj |
| akuzativo (-n) | hundinon | hundinojn |
Ekzemplaj frazoj
- Tiu putinaĉo midzis min kiel hundino. #4947530
- "Mia amikino estas hundino", diris Pluto. #5303735
- Ĉu tiu estas virhundo aŭ hundino? #5452730
- Mia hundino estas trafita de kancero. #6298933
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Español | perra |
|---|---|
| Deutsch | Hündin, Fähe |
| Polski | suka |
| Українська | сука |
| 日本語 | 雌犬 |
| Română | cățea |
| Bahasa Indonesia | anjing betina |
| Беларуская | сука (сабачая) |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.