Esperantopedia

Vortaro · substantivo

infinito

infinito/in.fiˈni.to/

infinito estas esperanta vorto (substantivo): Senlima grando, senlima malproksimo.

Signifo

  1. Senlima grando, senlima malproksimo
    • la sensacio estis kvazaŭ mi retenus senfinan energion, kiu ne povis eskapi el mia korpo, neniam malaperis tiu infinito ene de mi
    • tiuj, kiuj kredas je ia dio, komprenas, kial ili tiel kredas, […] la ceteruloj, la nekredantoj, tamen gustumas la infiniton .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/in.fiˈni.to/
Silaboj
in·fi·NI·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. infinitradikoinfinito
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoinfinitoinfinitoj
akuzativo (-n)infinitoninfinitojn

Ekzemplaj frazoj

  • Eŭklido pruvis, ke estas infinito da primoj. #564041
  • Muziko plenigas la infiniton inter du animoj. #3546931
  • Dio estas ene de nul kaj de infinito. #4696644
  • Iuj infinitoj estas pli grandaj ol aliaj infinitoj. #7166962

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

infinit-

En aliaj lingvoj

Englishinfinity
Españolinfinito
Portuguêsinfinito
Françaisinfini
DeutschUnendlich
Polskinieskończoność, bezkres
Русскийбесконечность
Українськанескінченність, безконечність
Nederlandsoneindigheid
Češtinainfinitum, nekonečno
Slovenčinanekonečná veľkosť
Magyarvégtelen, végtelenség
中文无穷
日本語無限
Românăinfinitate
Catalàinfinit
Беларускаябясконцасьць

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.