Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kabrioleto

kabrioleto/ka.bri.oˈle.to/

Oficiala radiko kabriolet- (2. Oficiala Aldono, 1919)

kabrioleto estas esperanta vorto (substantivo): Veturilo kun surtirebla tegmento.

Signifo

  1. Veturilo kun surtirebla tegmento.
  2. Malpeza durada unuĉevala veturilo malfermita ĉe la antaŭa parto kaj provizita per faldebla leda kovrilo
    • sinjoro Denique estis […] grimpinta kun energia decido sur sian kabrioleton por hejmenveturi .
  3. Aŭto kun faldebla tegmento (kapuĉo)
    • mi eltiris poŝlampon […] por rigardi la aŭton; ĝi estis Packard-kabrioleto, kaŝtan- aŭ malhel-bruna .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ka.bri.oˈle.to/
Silaboj
ka·bri·o·LE·to

Vortfarado

  1. kabrioletradikokabrioleto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokabrioletokabrioletoj
akuzativo (-n)kabrioletonkabrioletojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi ŝatus veturi tra Usono en kabrioleto. #2378119
  • Nia unua aŭtomobilo estis 1924-modela Citroën, kvarcilindra kabrioleto. #5440292
  • Mi stiras kabrioleton. #5035994
  • Mi havas kabrioleton. #9384323

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Françaiscabriolet
Українськакабріолет, одноколка
Nederlandscabriolet
Češtinakabriolet
Slovenčinakabriolet
Magyarkabriolet
日本語カブリオレ
Catalàcabriolé
Беларускаякабрыялет

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.