Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kluĉilo

kluĉilo/kluˈtʃi.lo/

kluĉilo estas esperanta vorto (substantivo): Mekanismo servanta por kluĉi.

Signifo

  1. Mekanismo servanta por kluĉi
    • la kluĉiloj de la aŭtoj estas aŭ konusaj aŭ unudiskaj aŭ plurdiskaj, en aliaj maŝinoj ili povas esti mufaj aŭ dentaj
    • Karl Benz […] inventis plurajn erojn por aŭtomobilo, ekz. […] la kluĉilon, la karburilon kaj la rapidumŝanĝilon .

    vidu ankaŭ: kuplilo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kluˈtʃi.lo/
Silaboj
klu·ĈI·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kluĉradikokluĉi
  2. ilsufiksoilo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokluĉilokluĉiloj
akuzativo (-n)kluĉilonkluĉilojn

Ekzemplaj frazoj

  • Piedpremu la kluĉilon kaj enŝaltu la unuan rapidumon. #5442038
  • Mi rompis la kluĉilon. #12771033
  • La aŭto haltis, ĉar vi ne premis la kluĉilon. #2300426
  • La kluĉilo misfunkcias. #8117298

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kluĉ-

En aliaj lingvoj

Englishclutch
Españolembrague
Françaisembrayage
DeutschKupplung
Italianofrizione, innesto (mec.)
Polskisprzęgło
Русскийтрансмиссия, сцепление (автомоб.)
Українськазчеплення (механізм)
Nederlandskoppeling
Magyartengelykapcsoló, kuplung
中文离合器
日本語クラッチ
Беларускаясчапленьне (прылада), муфта счапленьня

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.