Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kojno

kojno/ˈkoj.no/

Oficiala vorto (Fundamento)

kojno estas esperanta vorto (substantivo): Angulforma ligna aŭ metala peco, kiun….

Signifo

  1. Angulforma ligna aŭ metala peco, kiun oni enigas en lignaĵon aŭ ŝtonon por ĝin fendi, aŭ kiun oni ŝovas sub pezan objekton por ĝin levi
    • [en] la ŝtonminejoj [ili] krevigis grandajn ŝtonegojn per kojnoj
    • la malbenita kojno elglitis kaj la fendo tiel rapide fermiĝis, ke mi ne povis plu eltiri mian […] barbon

    vidu ankaŭ: kejlo, konuso, tenono

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈkoj.no/
Silaboj
KOJ·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kojnradikokojno
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokojnokojnoj
akuzativo (-n)kojnonkojnojn

Ekzemplaj frazoj

  • Oni elbatas kojnon per kojno. #649322
  • Ni havas nur terpomajn kojnojn. #11973997
  • La ŝraŭbo, la levilo, la kojno, la pulio, ktp. nomiĝas simplaj maŝinoj. #11974003

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishwedge, chock, block
Françaiscoin
DeutschKeil
Polskiklin
Русскийклин
Українськаклин
Nederlandskeg, wig, spie
Češtinaklín, kolík
Slovenčinaklin
中文楔形物
日本語くさび, くさび形のもの
Românăpană (unealtă)
Беларускаяклін

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.