Vortaro · substantivo
konuso
konuso/koˈnu.so/
konuso estas esperanta vorto (substantivo): Surfaco, naskita de ĉiuj rektoj, kiuj….
Signifo
- Surfaco, naskita de ĉiuj rektoj (ĝiaj naskantoj), kiuj havas unu komunan punkton (la verticon de la konuso), kaj sekcas fiksan linion (ĝian direktanton)
- cirkla, elipsa, kvadrata ks konuso (kies direktanto estas cirklo, elipso, kvadrato ks, orta al ĝia akso)
- se ebeno sekcas konuson nur en ĝia vertico, ĝi apartigas du duonojn de la surfaco, kiujn oni nomas ankaŭ konusoj aŭ duonkonusoj.
vidu ankaŭ: koniko, rektara
- Solido, kiun limas duono de konuso (ĝia flanko) kaj unu ebena surfaco (ĝia bazo), kiu sekcas la konusan surfacon laŭ fermita linio.
- Objekto, havanta formon de konuso
- konusoj da sukero
- konuso el lumradioj
- Strobilo
- maljuna gnomo [kun] abiaj konusoj sur la kapo
- sub la arboj ili kolektis piceajn konusojn .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /koˈnu.so/
- Silaboj
- ko·NU·so
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- konusradikokonuso
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | konuso | konusoj |
| akuzativo (-n) | konuson | konusojn |
Ekzemplaj frazoj
- La bazo de konuso estas cirklo. #1318146
- Konuso kaj piramido estas matematikaj korpoj. #1406507
- Krucbekuloj ŝategas abiajn kaj pinajn konusojn. #12894329
- Ŝi driblis la pilkon tra la konusoj. #12441618
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
En aliaj lingvoj
| English | cone |
|---|---|
| Português | cone |
| Français | cône |
| Deutsch | Kegel, Zapfen |
| Русский | конус |
| Nederlands | conus, kegel |
| Čeština | homole, kužel, šiška stromu, šištice |
| Slovenčina | kužeľ, šiška stromu |
| Magyar | kúpos |
| 中文 | 锥 |
| 日本語 | 円錐 |
| Català | con |
| Беларуская | конус |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.