Esperantopedia

Vortaro · substantivo

kotleto

kotleto/kotˈle.to/

Oficiala radiko kotlet- (1. Oficiala Aldono, 1909)

kotleto estas esperanta vorto (substantivo): Rostita peco el ripviando de ŝafo,….

Signifo

  1. Rostita peco el ripviando de ŝafo, bovido, porko
    • mi kaj Craggs (benita memoro) ofte manĝadis tie ĉi kotleton kaj trovadis ĝin ĉiam bona
    • salmo, kaj fiŝo, kaj kotletoj? ― ili estas por personoj pli gravaj

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/kotˈle.to/
Silaboj
kot·LE·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. kotletradikokotleto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativokotletokotletoj
akuzativo (-n)kotletonkotletojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi preparis panitan kotleton por vespermanĝo. #13166065
  • Mi aĉetis porkan kotleton por vespermanĝo. #13166072
  • Kion vi manĝis? — Mi manĝis kotleton. #3038471
  • Kion vi preferas manĝi? Ĉu kotleton aŭ kolbason? #5689820

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishchop, cutlet
Españolchuleta
Portuguêscosteleta, costelinha
Françaiscôtelette
DeutschKotelett (kun ripo), Schnitzel (sen ripo)
Polskikotlet
Русскийкотлета, отбивная
Nederlandskotelet, ribkarbonade
Češtinakotleta
Slovenčinakotleta (kuch)
Magyarbordaszelet, karaj, kotlett
中文排骨
日本語カツレツ
Românăcotlet
Беларускаякатлета

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.