Esperantopedia

Vortaro · substantivo

maniko

maniko/maˈni.ko/

Oficiala vorto (Fundamento)

maniko estas esperanta vorto (substantivo): Parto de vesto, kiu kovras brakon.

Signifo

  1. Parto de vesto, kiu kovras brakon
    • al lia maŝkiraso mankis unu maniko
    • tre embarasita, li tiretis siajn mallongajn manikojn

    partoj: manumo

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/maˈni.ko/
Silaboj
ma·NI·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. manikradikomaniko
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomanikomanikoj
akuzativo (-n)manikonmanikojn

Ekzemplaj frazoj

  • La Maniko apartigas Francujon de Anglujo. #721420
  • Lia maniko tuŝis la grasan paton. #787636
  • Ŝi tenis lin je la maniko. #912815
  • Alten kuspu viajn manikojn kaj kunhelpu. #951831

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

manik-

En aliaj lingvoj

Englishsleeve
Españolmanga
Portuguêsmanga (de roupa)
Françaismanche
DeutschÄrmel
Polskirękaw
Русскийрукав
Українськарукав (плаття, сорочки)
Nederlandsmouw
Češtinarukáv
Slovenčinarukáv
Magyarruhaujj
中文袖子
日本語そで, たもと, 風見用吹流し
Românămânecă
Българскиръкав
Svenskaärm
Catalàmàniga
Bahasa Indonesialengan baju
Беларускаярукаў

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.