Esperantopedia

Vortaro · substantivo

manumo

manumo/maˈnu.mo/

Oficiala vorto (Fundamento)

manumo estas esperanta vorto (substantivo): Ekstrema parto de la maniko, kiu….

Signifo

  1. Ekstrema parto de la maniko, kiu ĉirkaŭas la manradikon, aŭ aparta peco da tolo almetebla al la maniko kaj ĉirkaŭanta la radikon
    • ĉemizojn, kolumojn, manumojn kaj ceterajn similajn objektojn ni nomas tolaĵo, kvankam ili ne ĉiam estas faritaj el tolo
    • manoj, kiuj, blankaj kaj malgrandaj, elŝoviĝis el la blankaj manumoj .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/maˈnu.mo/
Silaboj
ma·NU·mo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. manradikomano
  2. umsufiksonedifinita senco
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomanumomanumoj
akuzativo (-n)manumonmanumojn

Ekzemplaj frazoj

  • La manikoj kunŝoviĝas ĉe la manumo. #3687575
  • La manumo de via ĉemizo estas malseka. #1952696
  • Ĉemizojn, kolumojn, manumojn kaj ceterajn similajn objektojn ni nomas tolaĵo. #1378510
  • La manumoj de la jako de lia kompleto estas tre eluzitaj. #3755207

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

man-

En aliaj lingvoj

Englishcuff
Españolpuño (de camisa)
Françaismanchette, poignet
DeutschÄrmelaufschlag, Manschette
Italianopolsino
Polskimankiet
Русскийманжета
Українськаманжета
Nederlandsmanchet
Češtinamanžeta
Slovenčinamanžeta
中文褾
日本語そで口
Българскиманшет
Bahasa Indonesiamanset
Беларускаяманжэта, абшэўка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.