Esperantopedia

Vortaro · substantivo

manartiko

manartiko/ma.narˈti.ko/

Oficiala radiko man- (Fundamento, 1905)

manartiko estas esperanta vorto (substantivo): Artiko de mano kun brako.

Signifo

  1. Artiko de mano kun brako
    • tiel mallonga jako, ke oni povis tre bone vidi la longon de liaj manartikoj
    • la elfknabino prenis lin je manartiko, kaj li ridis […] .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ma.narˈti.ko/
Silaboj
ma·nar·TI·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. manradikomano
  2. artikradikoartiko
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomanartikomanartikoj
akuzativo (-n)manartikonmanartikojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tomo tranĉis al si la manartikojn. #5649975
  • Mi rompis al mi la manartikon. #6450197
  • Maria tranĉis al si la manartikojn. #12377570
  • Tomo tordis al si la manartikon. #13200651

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

man-

En aliaj lingvoj

Englishwrist
Españolmuñeca (articulación)
Françaispoignet
DeutschHandgelenk
Italianopolso
Polskiprzegub ręki
Русскийзапястье
Українськазап’ястя
Nederlandspols
Češtinakloub zápěstí
Slovenčinakĺb zápästia
中文腕
日本語手首の関節
Българскикитка
Svenskahandled
Bahasa Indonesiapergelangan tangan
Беларускаязапясьце

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.