Esperantopedia

Vortaro · substantivo

markolo

markolo/marˈko.lo/

Oficiala radiko kol- (Fundamento, 1905)

markolo estas esperanta vorto (substantivo): Parto de maro aŭ oceano, akva strio….

Signifo

  1. Parto de maro aŭ oceano, akva strio inter pecoj da seka tero, komunikiganta najbarajn marojn kaj oceanojn.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/marˈko.lo/
Silaboj
mar·KO·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. marradikomaro
  2. kolradikokolo
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomarkolomarkoloj
akuzativo (-n)markolonmarkolojn

Ekzemplaj frazoj

  • Toresa Markolo apartigas Nov-Gvineon de Aŭstralio. #3196118
  • Tiu boato iras tra Ĝibraltara Markolo. #3277374
  • Anglion kaj Francion disigas Manika Markolo. #3502349
  • La markolo estas 32 kilometrojn larĝa. #5363451

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

kol-

En aliaj lingvoj

Englishstrait
Españolestrecho (geografía)
Portuguêsestreito
Françaisdétroit
DeutschMeerenge, Meeresstraße, Sund
Polskicieśnina
Русскийпролив
Українськапротока
Nederlandszeestraat, straat
Češtinamořská úžina, mořská šíje, mořský průliv
Slovenčinamorská úžina, morský prieplav
Magyartengerszoros
中文海峡
日本語海峡
Românăstrâmtori
Българскипроток, пролив
Svenskasund
Catalàestret
Bahasa Indonesiaselat
Беларускаяпраліў, пратока

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.