Esperantopedia

Vortaro · substantivo

monto

monto/ˈmon.to/

Oficiala vorto (Fundamento)

monto estas esperanta vorto (substantivo): Granda natura amaso da roko, tero,….

Signifo

  1. Granda natura amaso da roko, tero, glacio, kiu tre altiĝas super la nivelo de la ĉirkaŭanta grundo
    • en nia lando sin ne trovas montoj, sed nur montetoj
    • alte sur la pintoj de la montoj

    vidu ankaŭ: altaĵo, kresto

  2. Amaso, multego
    • kolektoj kaj montoj da plenaskribitaj negocaj paperoj kaj frajtleteroj
    • muziko efektive povas elprofundigi diversajn pli noblajn emojn de lia naturo, surpremitajn de montoj da egoismo, diboĉemo kaj krimoj

    vidu ankaŭ: abismo, stako

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈmon.to/
Silaboj
MON·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. montradikomonto
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativomontomontoj
akuzativo (-n)montonmontojn

Ekzemplaj frazoj

  • Kian altecon havas la monto Fuĵi? #445504
  • Mi jam vidis la monton Fuĵi. #504098
  • Ĉu guto traboras la monton granitan? #523588
  • La strato serpentumas sur la monton. #536009

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

mont-

En aliaj lingvoj

Englishmountain (geography), mountain (figurative)
Españolmontaña
Portuguêsmonte
Françaismont, montagne
DeutschBerg
Polskigóra
Русскийгора
Українськакріплення
Nederlandsberg
Češtinahora, mont, mount
Slovenčinahora, kopec, vrch
Magyarhegy
中文山
日本語マウント
Românămunte
Hrvatskiplanina
Slovenščinanastavek
Lietuviųkalno
Latviešukalns
Eestimount
Svenskaberg
Danskmonteringstid
Íslenskafjall
Catalàmuntanya, mont, puig, munt
Galegomontaña
Euskaramendia
العربيةجبل
עבריתהר

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.