Esperantopedia

Vortaro · substantivo

orelo

orelo/oˈre.lo/

Oficiala vorto (Fundamento)

orelo estas esperanta vorto (substantivo): Organo de aŭdkapablo.

Signifo

  1. Organo de aŭdkapablo
    • bonodora fojno igis ĉiun ĉevalon, kiu preteriris, akrigi la orelojn
    • ili ne aŭskultis kaj ne alklinis sian orelon
  2. Aŭdado, aŭdkapablo
    • li diable furiozus, se io simila venus al liaj oreloj
    • la vortoj slavaj, kiuj, enmetite en sistemon romanagermanan, tranĉas la orelon

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/oˈre.lo/
Silaboj
o·RE·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. orelradikoorelo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoorelooreloj
akuzativo (-n)orelonorelojn

Ekzemplaj frazoj

  • Ŝi flustris ion en lian orelon. #437217
  • Li ne povis fidi siajn orelojn. #444407
  • Ŝi havis ringojn je siaj oreloj. #514154
  • Li flustris ion en ŝian orelon. #543262

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

orel-

En aliaj lingvoj

Englishear
Españoloreja, oído
Portuguêsorelha, ouvido
Françaisoreille
DeutschOhr, Gehöhr
Italianoorecchio
Polskiucho
Русскийухо
Українськавухо
Nederlandsoor
Češtinaboltec, ucho
Slovenčinaucho
Magyarfül
中文耳
日本語耳
Българскиухо
Hrvatskiuho
Slovenščinauho
Lietuviųausis
Latviešuauss
Eestikõrva
Svenskaöra
Danskøre
Íslenskaeyra
Catalàorella
Galegooído
Euskarabelarria
العربيةإذن

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.