Esperantopedia

Vortaro · substantivo

ostaro

ostaro/osˈta.ro/

Oficiala radiko ost- (Fundamento, 1905)

ostaro estas esperanta vorto (substantivo): Tuto de la ostoj de homo aŭ besto.

Signifo

  1. Tuto de la ostoj de homo aŭ besto
    • ili tenis […] kestojn, ostarojn de bestoj
    • li kune kun sia medicina ilaro kaj libraro alveturigis ankaŭ tiun ĉi homan ostaron, kiu antaŭe staris en lia kabineto apud la skribotablo

    vidu ankaŭ: skeleto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/osˈta.ro/
Silaboj
os·TA·ro

Vortfarado

  1. ostradikoosto
  2. arsufiksoaro, kolekto
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoostaroostaroj
akuzativo (-n)ostaronostarojn

Ekzemplaj frazoj

  • La mizerulo malgrasiĝis ĝis la ostaro. #4752191
  • Li havas malgrandan ostaron. #538007
  • Gaja koro sanigas kiel sanigilo, sed malgaja koro sekigas la ostaron. #12967389

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

ost-

En aliaj lingvoj

Englishskeleton
Españolesqueleto, osamenta
Portuguêsesqueleto
Françaiscarcasse, ossature
DeutschGebein, Gebeine, Skelett, Knochengerüst
Italianoscheletro
Polskikościec
Русскийкостяк, остов, скелет
Українськакістяк, остов, скелет
Nederlandsskelet, geraamte
Češtinakostra, skelet
Slovenčinakostra
Magyarcsontozat
中文骸骨
日本語骨格
Românăschelet
Българскискелет
Ελληνικάσκελετός
Catalàossada
עבריתשלד
Bahasa Indonesiatulang belulang, kerangka
Беларускаяшкілет, касьцяк

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.