Esperantopedia

Vortaro · substantivo

paniko

paniko/paˈni.ko/

Oficiala radiko panik- (2. Oficiala Aldono, 1919)

paniko estas esperanta vorto (substantivo): Neretenebla teruro, individua aŭ….

Signifo

  1. Neretenebla teruro, individua aŭ kolektiva timo, kaŭzanta neracian aŭ histerian konduton
    • sed se okazas, ke la luno stariĝas antaŭ la suno, tiam fariĝas mallumiĝo kaj granda paniko en la mondo
    • la pafado kaŭzis panikon sur la asfalto en la korto .

    vidu ankaŭ: alarmo, konfuzo, perplekso

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/paˈni.ko/
Silaboj
pa·NI·ko
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. panikradikopaniko
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopanikopanikoj
akuzativo (-n)panikonpanikojn

Ekzemplaj frazoj

  • La paniko kaptis eĉ la estraron. #2309569
  • La tuta urbo estas en paniko. #3233926
  • Ĉie en la urbo regas paniko. #3233932
  • Mi sciis, ke Tomon kaptos paniko. #3516140

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

panik-

En aliaj lingvoj

Englishpanic
Españolpánico
Portuguêspânico
Françaispanique
DeutschPanik
Polskipanika, popłoch
Русскийпаника
Nederlandspaniek
Češtinapanika
Slovenčinaproso
Magyarpánik
中文恐慌
Românăalarmă, panică
Българскипаника
Svenskapanik
Беларускаяпаніка

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.