Esperantopedia

Vortaro · substantivo

penco

penco/ˈpen.tso/

Oficiala radiko penc- (1. Oficiala Aldono, 1909)

penco estas esperanta vorto (substantivo): Mona subunuo, egala al centono de pundo.

Signifo

  1. Mona subunuo, egala al centono de pundo; tiomvalora monero; penio
    • kelkaj jam estis petintaj pencojn de ŝi por aĉeti sukeraĵojn
    • por la vojaĝo li postulis kvar pencojn .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈpen.tso/
Silaboj
PEN·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. pencradikopenco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopencopencoj
akuzativo (-n)penconpencojn

Ekzemplaj frazoj

  • "4 pundoj 90 pencoj", respondis Bob. #522538
  • La oranĝoj kostas po 7 pencojn. #610350
  • Tiuj oranĝoj kostas po sep pencojn. #4069668
  • Tomo havas grandan bokalon da pencoj. #5998383

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishpenny
Españolpenique
Portuguêspêni
Françaispenny
DeutschPenny
Polskipens
Русскийпенс, пенни
Українськапенс, пенні (грошова одиниця)
Nederlandspenny
Češtinapence, penny
Slovenčinapenca, penny
Magyarpenny
中文便士
日本語ペニー, ペンス
Българскипени
Catalàpenic
Bahasa Indonesiapenny
Беларускаяпэнс, пэні

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.