Esperantopedia

Vortaro · substantivo

plejaĝulo

plejaĝulo/ple.jaˈdʒu.lo/

Oficiala radiko aĝ- (Fundamento, 1905)

plejaĝulo estas esperanta vorto (substantivo): Pliaĝulo.

Signifo

  1. Pliaĝulo
    • ĉe ĉiu fenestro staris tri skribistoj kaj unu urba plejaĝulo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ple.jaˈdʒu.lo/
Silaboj
ple·ja·ĜU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. plejradikoplejo
  2. aĝradikoaĝo
  3. ulsufiksopersono
  4. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoplejaĝuloplejaĝuloj
akuzativo (-n)plejaĝulonplejaĝulojn

Ekzemplaj frazoj

  • La plejaĝulo de la komunumo estas centjara. #1436247
  • La infanoj ofte provas imiti siajn plejaĝulojn. #3193067
  • Tatoeba estas taŭga aktivaĵo por la plejaĝuloj. #3662313
  • Vi estas la plejaĝulo. #3024707

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

En aliaj lingvoj

Englishelder, doyen
Portuguêsancião
Françaisaîné (subst.), ancien (subst.)
DeutschÄltester
Polskisenior
Русскийстарейшина
Українськастарійшина, патріарх
中文市议员
日本語最年長者
Svenskaäldste
Catalàancià, degà, persona de més edat
Bahasa Indonesiasenior, sesepuh, tetua, tua-tua
ไทยผู้อาวุโส
Беларускаястарэйшына

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.