Esperantopedia

Vortaro · substantivo

polico

polico/poˈli.tso/

Oficiala vorto (Fundamento)

polico estas esperanta vorto (substantivo): Administracio komisiita por prizorgi la….

Signifo

  1. Administracio komisiita por prizorgi la publikan ordon kaj sendanĝerecon
    • li ordonis al sia veturigisto veturi al la estro de la polico
    • policoficisto

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/poˈli.tso/
Silaboj
po·LI·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. policradikopolico
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopolicopolicoj
akuzativo (-n)policonpolicojn

Ekzemplaj frazoj

  • La polico interesiĝis pri la afero. #440421
  • La polico povis trovi la krimulon. #522331
  • La polico persekutis ilin ĝis Parizo. #540137
  • La polico hieraŭ arestis la krimsuspektiton. #542325

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

polic-

En aliaj lingvoj

Englishpolice
Españolpolicía (cuerpo de)
Portuguêspolícia
Françaispolice
DeutschPolizei
Polskipolicja
Русскийполиция
Українськаполіція
Nederlandspolitie
Češtinapolicie
Slovenčinapolícia
中文警察
日本語警察
Românăpoliție
Българскиполиция
Svenskapolis
Catalàpolicia (cos)
Bahasa Indonesiakepolisian
Беларускаяпаліцыя

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.