Esperantopedia

Vortaro · substantivo

policano

policano/po.liˈtsa.no/

Oficiala radiko polic- (Fundamento, 1905)

policano estas esperanta vorto (substantivo): Homo oficanta en polico.

Signifo

  1. Homo oficanta en polico
    • nia urbo havas bonajn policanojn
    • policanoj malfermas la ambaŭ duonojn de la pordo .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/po.liˈtsa.no/
Silaboj
po·li·CA·no
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. policradikopolico
  2. ansufiksomembro, ano
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativopolicanopolicanoj
akuzativo (-n)policanonpolicanojn

Ekzemplaj frazoj

  • La policanoj sukcesis trovi la krimulon. #529845
  • La policano admonis la amason disiri. #1261745
  • Mi malŝatas policanojn, kia estas li. #2177133
  • La policano zorge levas la kesteton. #2896347

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

polic-

En aliaj lingvoj

Englishpolice officer
Españolguardia, policía
Portuguêspolicial
Françaispolicier
DeutschPolizist
Polskipolicjant
Русскийполицейский
Українськаполіцай, поліцейський (ім.), полісмен
Nederlandspolitieagent
Češtinapolicista, strážník
Slovenčinapolicajt, strážnik
中文警察
日本語巡査
Românăpolițist
Българскиполицай
Catalàpolicia (agent)
Bahasa Indonesiapolisi
Беларускаяпаліцыянт

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.