Vortaro · substantivo
provoko
provoko/proˈvo.ko/
Oficiala radiko provok- (4. Oficiala Aldono, 1929)
provoko estas esperanta vorto (substantivo): Ago, sinteno sentata kiel ekscita,….
Signifo
- Ago, sinteno sentata kiel ekscita, reag-instiga
- jes, Alice, mi faris la provokon, ĉu malbone ?
- vi misuzas tro da loko, […] ruktas kun provoko
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /proˈvo.ko/
- Silaboj
- pro·VO·ko
Vortfarado
- provokradikoprovoko
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | provoko | provokoj |
| akuzativo (-n) | provokon | provokojn |
Ekzemplaj frazoj
- Ni devos reagi al tiu provoko. #1423877
- Ne mordas la serpento sen provoko. #1815491
- Ni distancigas nin de ĉi provoko. #3012014
- Tio ne estas rimedo, tio estas provoko. #723531
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
provok-
- -o -a -i
- -ist- profesiulo, adepto
En aliaj lingvoj
| English | provocation |
|---|---|
| Français | provocation |
| Deutsch | Provokation |
| Polski | prowokacja, wyzwanie |
| Русский | провокация |
| Українська | провокація |
| Čeština | provokace, provokování |
| Slovenčina | podpichovanie, provokácia, štvanie |
| 日本語 | 挑発 |
| Беларуская | правакацыя, правакаваньне, падбухторваньне |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.