Esperantopedia

Vortaro · substantivo

situo

situo/siˈtu.o/

Oficiala radiko situ- (8. Oficiala Aldono, 1974)

situo estas esperanta vorto (substantivo): Maniero laŭ kiu io estas lokita rilate….

Signifo

  1. Maniero laŭ kiu io estas lokita rilate al la ĉirkaŭaj objektoj; situacio
    • laŭ sia geografia situo [la provinco] estas konsiderata tropika regiono
    • pro specifaj situo kaj klimato tie formiĝis mirindaj vidindaĵoj, konsistantaj el komplika geomorfologia strukturo

    vidu ankaŭ: loko, pozicio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/siˈtu.o/
Silaboj
si·TU·o
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. situradikosituo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosituosituoj
akuzativo (-n)situonsituojn

Ekzemplaj frazoj

  • La situo povas fariĝi ekstreme malbona. #579721
  • Tiu ĉi butiko havas unuaklasan situon. #12409127
  • La situo povas fariĝi danĝera. #578259
  • Imagu, ke vi estas en mia situo. #632522

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

situ-

En aliaj lingvoj

Englishsite, situation (location)
Españollocalización (lugar), situación (lugar)
Françaislocalisation (lieu), situation (lieu)
DeutschLage
Polskipołożenie geograficzne
Русскийположение
Українськаположення, розташування, розміщення
Nederlandsligging
Češtinalokalizace, místo, poloha, umístění
Slovenčinalokalizácia, poloha
Magyarhelyzet, fekvés
中文态势
日本語位置
Bahasa Indonesiasitus
Беларускаястановішча

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.