Esperantopedia

Vortaro · substantivo

sonato

sonato/soˈna.to/

Oficiala radiko sonat- (1. Oficiala Aldono, 1909)

sonato estas esperanta vorto (substantivo): Komponaĵo por unu muzikilo aŭ eta bando….

Signifo

  1. Komponaĵo por unu muzikilo aŭ eta bando konsistanta el tri aŭ kvar partoj kun kontrastaj rapidoj
    • solo-sonato por violonĉelo
    • dum paŭzeto inter la partoj de sonato […] posedanto de po-to povas interrompi la silenton per la alta „didelit“ aŭ per aliaj belsonaj melodioj .

    vidu ankaŭ: simfonio

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/soˈna.to/
Silaboj
so·NA·to
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. sonatradikosonato
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativosonatosonatoj
akuzativo (-n)sonatonsonatojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi ludos sonaton por vi. #441702
  • La koncerto ekis per sonato. #1272832
  • La koncerto komenciĝis per sonato. #3301323
  • La sonato Lunlumo estis komponita de Betoveno. #7250916

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishsonata
Françaissonate
DeutschSonate
Italianosonata
Polskisonata
Русскийсоната
Українськасоната
Nederlandssonate
Češtinasonáta
Slovenčinasonáta
Magyarszonáta
中文奏鸣曲
日本語ソナタ, 奏鳴曲
Българскисоната
Catalàsonata
Беларускаясаната

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.