Vortaro · substantivo
tinko
tinko/ˈtin.ko/
Oficiala radiko tink- (2. Oficiala Aldono, 1919)
tinko estas esperanta vorto (substantivo): Bongusta fiŝo vivanta surfunde de….
Signifo
- Bongusta fiŝo vivanta surfunde de malrapidflua aŭ senflua nesala akvo, kun haŭto malhele olivkolora, muka kun malgrandaj skvamoj; genro el familio ciprinedoj (Tinca)
- la tinko bone rekoneblas pro ĝia ruĝa iriso en la okulo, oni povas bone distingi virojn pro la pli grandaj ventraj naĝiloj, ili etendiĝas ĝis preter la anuso, tinkidoj de malpli ol kvar centimetroj havas nigran makulon ĉe la vosta artiko, la t.n. okulmakulo, eble ĉi tiu makulo estas por kunfuzi predobestojn pri la antaŭaĵo de la fiŝo .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /ˈtin.ko/
- Silaboj
- TIN·ko
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- tinkradikotinko
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | tinko | tinkoj |
| akuzativo (-n) | tinkon | tinkojn |
En aliaj lingvoj
| Português | tenca, carpa |
|---|---|
| Français | tanche |
| Deutsch | Schleie |
| Polski | lin |
| Русский | линь |
| Українська | лин |
| Nederlands | zeelt |
| Čeština | lín obecný |
| Slovenčina | lieň |
| Magyar | compó, cigányhal |
| 日本語 | テンチ |
| Català | tenca |
| Беларуская | лін |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.