Vortaro · substantivo
vagulo
vagulo/vaˈɡu.lo/
Oficiala radiko vag- (Fundamento, 1905)
vagulo estas esperanta vorto (substantivo): Iu, kiu ĉirkaŭvagas.
Signifo
- Iu, kiu ĉirkaŭvagas
- tri vaguloj pasis preter korto
- noktaj vaguloj! oni kriis de la tegmentoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /vaˈɡu.lo/
- Silaboj
- va·GU·lo
Vortfarado
- vagradikovago
- ulsufiksopersono
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | vagulo | vaguloj |
| akuzativo (-n) | vagulon | vagulojn |
Ekzemplaj frazoj
- Mi estas taŭga por nenio vagulo. #12966552
- Kia vagulo vi estas! #1150830
- Antaŭe Tomo estis vagulo. #9824542
- Mi estas sentaŭga vagulo. #12966551
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.