Esperantopedia

Vortaro · substantivo

vinĉo

vinĉo/ˈvin.tʃo/

vinĉo estas esperanta vorto (substantivo): Bobenego sur kiu oni volvas, per mana….

Signifo

  1. Bobenego sur kiu oni volvas, per mana aŭ meĥanika turnado, kablon por suprenlevi aŭ tiri ion
    • puto kun bona, ĉiam freŝa akvo, kiun oni elprenis per vinĉo provizita per longa ĉeno kun sitelo
    • mi aŭdis la kutimajn knarojn kaj la bruon de la ĉenoj, la tondrantan marteladon de la ankro, […] la ĉenan tintadon de la vinĉoj

    subnocioj: kapstano, vindaso vidu ankaŭ: kliko, kriko

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/ˈvin.tʃo/
Silaboj
VIN·ĉo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. vinĉradikovinĉo
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativovinĉovinĉoj
akuzativo (-n)vinĉonvinĉojn

Ekzemplaj frazoj

  • Tiu ŝipo estas ekipita per vinĉo por levi la ankron. #3969783

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

En aliaj lingvoj

Englishwinch
Portuguêssarilho
Françaistreuil
DeutschWinde
Polskipodnośnik
Русскийлебёдка
Українськалебідка
Nederlandswindas, lier
Magyarcsörlő
中文绞车
日本語ウィンチ, 巻揚げ機
Românălift
Българскилебедка
Ελληνικάτυλιγάδι
Catalàgigre
Беларускаялябёдка (прылада)

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.