Esperantopedia

Словарь · существительное

indikativo

indikativo/in.di.kaˈti.vo/

Официальный корень indikativ- (2. Oficiala Aldono, 1919)

indikativo — слово эсперанто (существительное), означает «реальная модальность».

Значение

реальная модальностьизъявительное наклонение

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Определение на эсперанто

  1. Modalo, prezentanta informon kiel realan fakton, sendepende de kondiĉo aŭ volo.
  2. Verba modalo, kiun havas la verboformoj en ĉefpropozicioj de la indikativaj frazoj
    • „mi vidas“, kaj „aŭdante“ estas ekzemploj pri verba indikativo.

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Произношение и транскрипция

IPA
/in.di.kaˈti.vo/
Слоги
in·di·ka·TI·vo
Послушать
Wikimedia Commons

Строение слова

  1. indikativкореньindikativo
  2. oокончаниесуществительное

Формы

единственное числомножественное число
именительный падежindikativoindikativoj
винительный падеж (-n)indikativonindikativojn

На других языках

Englishdeclarative mood, indicative mood, fact mood, indicative
Españolindicativo
Portuguêsindicativo (lingüística, subst.)
Françaisindicatif
DeutschWirklichkeitsform, Indikativ
Polskitryb oznajmujący, indicativus
Українськадійсний спосіб, індикатив
Nederlandsindicatief, aantonende wijs
Češtinaindikativ, oznamovací způsob
Slovenčinaoznamovací spôsob
Magyarkijelentő mód, indicativus
中文直陈式
日本語直説法
Беларускаярэальная мадальнасьць, абвесны лад

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Произношение, строение слова и формы: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Если Esperantopedia вам помогла, вы можете поддержать проект.