Esperantopedia

Vortaro · adjektivo

aŭdaca

aŭdaca/awˈda.tsa/

Oficiala radiko aŭdac- (8. Oficiala Aldono, 1974)

aŭdaca estas esperanta vorto (adjektivo): Aŭdacoplena, riskemega, maltima.

Signifo

  1. Aŭdacoplena, riskemega, maltima
    • aŭdaca pamfleto, revo, paradokso, koketeco, entrepreno, mieno, ŝtelisto
    • neniu el la knaboj estis pli aŭdaca kaj bubeca ol ŝi

    sinonimoj: kuraĝa, riskema

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/awˈda.tsa/
Silaboj
aŭ·DA·ca
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. aŭdacradikoaŭdaco
  2. afinaĵoadjektivo

Formoj

singularopluralo
nominativoaŭdacaaŭdacaj
akuzativo (-n)aŭdacanaŭdacajn

Ekzemplaj frazoj

  • Facilas esti aŭdaca je sekura distanco. #1335194
  • Aŭdaca homo posedas la duonan mondon. #1416322
  • Ĉi tiu estas iom aŭdaca movado. #3323110
  • Ŝi rigardis min per aŭdacaj okuloj. #3550147

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

aŭdac-

En aliaj lingvoj

Englishaudacious
Españolaudaz
Françaisaudacieux
Deutschdreist, wagemutig, waghalsig, kühn
Italianoaudace
Polskizuchwały
Русскийотважный, дерзкий, смелый
Українськавідважний, зухвалий, сміливий, відчайдушний
Nederlandswaaghalsig, dapper, roekeloos
Slovenčinaodvážny
Magyarmerész
Българскисмел, дързък, безочлив
Svenskadjärv, våghalsig
עבריתאמיץ, חוצפן
Bahasa Indonesiaberani, nekat
Беларускаяадважны, сьмелы, дзёрзкі

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.