Vortaro · substantivo
adiaŭo
adiaŭo/a.diˈa.wo/
Oficiala radiko adiaŭ- (Fundamento, 1905)
adiaŭo estas esperanta vorto (substantivo): Paroloj aŭ gestoj, per kiuj oni….
Signifo
- Paroloj aŭ gestoj, per kiuj oni signifas sian longtempan disiĝon de iu
- Johano kapsignis al li adiaŭon, kaj la spirito svingis sian ruĝan ĉapeton
- mi atendis ekstere por eviti la tradician larmplenan adiaŭadon .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /a.diˈa.wo/
- Silaboj
- a·di·A·ŭo
- Aŭskultu
- Vikimedia Komunejo
Vortfarado
- adiaŭradikoadiaŭo
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | adiaŭo | adiaŭoj |
| akuzativo (-n) | adiaŭon | adiaŭojn |
Ekzemplaj frazoj
- Plaga mizero! Mia komputilo diris adiaŭon. #1229594
- Li kapsignis adiaŭon al la vizitantoj. #1257722
- Tio certe ne estas definitiva adiaŭo. #1669759
- Bedaŭrinde mi devas jam diri adiaŭon. #4812567
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Español | adiós |
|---|---|
| Français | adieu, adieux |
| Nederlands | afscheid |
| Català | adeu, adeus, comiat |
| Bahasa Indonesia | perpisahan |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.