Vortaro · substantivo
adiaŭado
adiaŭado/a.di.aˈwa.do/
Oficiala radiko adiaŭ- (Fundamento, 1905)
adiaŭado estas esperanta vorto (substantivo): Paroloj aŭ gestoj, per kiuj oni….
Signifo
- Paroloj aŭ gestoj, per kiuj oni signifas sian longtempan disiĝon de iu
- Johano kapsignis al li adiaŭon, kaj la spirito svingis sian ruĝan ĉapeton
- mi atendis ekstere por eviti la tradician larmplenan adiaŭadon .
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de
Prononco
- IPA
- /a.di.aˈwa.do/
- Silaboj
- a·di·a·ŬA·do
Vortfarado
- adiaŭradikoadiaŭo
- adsufiksodaŭra ago
- ofinaĵosubstantivo
Formoj
| singularo | pluralo | |
|---|---|---|
| nominativo | adiaŭado | adiaŭadoj |
| akuzativo (-n) | adiaŭadon | adiaŭadojn |
Ekzemplaj frazoj
- Denove li foriris sen adiaŭado! #637973
- Li neniam ŝatis adiaŭadon. #548727
- Lia varma salutado ne kongruis kun lia malvarma adiaŭado. #542469
Tatoeba, CC BY 2.0 FR
Parencaj vortoj
En aliaj lingvoj
| Español | adiós |
|---|---|
| Français | adieu, adieux |
| Nederlands | afscheid |
| Català | adeu, adeus, comiat |
| Bahasa Indonesia | perpisahan |
Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0
Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0
Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.