Esperantopedia

Vortaro · substantivo

aŭdaco

aŭdaco/awˈda.tso/

Oficiala radiko aŭdac- (8. Oficiala Aldono, 1974)

aŭdaco estas esperanta vorto (substantivo): Ago aŭ sinteno de iu, kiu aŭdacas.

Signifo

  1. Ago aŭ sinteno de iu, kiu aŭdacas
    • mi descendis de la tablo kun la aŭdaco de la profetoj, kaj kunplektinte miajn brakojn sur mia brusto mi firme okulen rigardis la kirliĝantan amason de la frenezuloj .
  2. Ago aŭ sinteno de iu, kiu aŭdacas
    • mi konsterniĝis pro la aŭdaco, ke li povas senkonscience kaj cinike kalumnii nian socion .

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/awˈda.tso/
Silaboj
aŭ·DA·co
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. aŭdacradikoaŭdaco
  2. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoaŭdacoaŭdacoj
akuzativo (-n)aŭdaconaŭdacojn

Ekzemplaj frazoj

  • Mi vin petas pardoni mian aŭdacon. #1430602
  • Vian aŭdacon la fortuno ja favoris. #1950078
  • Necesas aŭdaco por diri ion tian! #2011199
  • Maria sentis surprizon pro sia aŭdaco. #2593729

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

aŭdac-

En aliaj lingvoj

Englishaudacity
Españolaudacia
Françaisaudace
DeutschWagemut, Waghalsigkeit, Kühnheit, Draufgängertum
Italianoaudacia
Polskiśmiałość, zuchwałość, czelność
Русскийотвага, смелость, дерзновение, дерзость
Українськавідвага, рішучість, дерзання
Nederlandsroekeloosheid
Slovenčinaodvaha
Magyarmerészség
中文厚脸皮
Българскидързост
Svenskadjärvhet, våghalsighet
עבריתחוּצפָּה
Bahasa Indonesiakeberanian, kenekatan
Беларускаяадвага

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.