Esperantopedia

Vortaro · substantivo

estulo

estulo/esˈtu.lo/

Oficiala radiko est- (Fundamento, 1905)

estulo estas esperanta vorto (substantivo): Ula estaĵo, ekzistanta homo, besto, aŭ….

Signifo

  1. Ula estaĵo, ekzistanta homo, besto, aŭ spirito
    • „trezorejo! vera trezorejo!“ ekkriis la malgranda dikulo „[…] simple nekredeble!“ entuziasmis la pufa estuleto
    • [la vorto] feo, kiun oni povus uzi, por montri fablan estulon, ekz-e Oberono, kaj kiun oni povas devenigi de [la vorto] feino

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/esˈtu.lo/
Silaboj
es·TU·lo

Vortfarado

  1. estradikoesto
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoestuloestuloj
akuzativo (-n)estulonestulojn

Ekzemplaj frazoj

  • Verdire li ne estas homa estulo. #541145
  • La homo estas socia estulo. #1145444
  • Ami estulon estas akcepti maljuni kun li. #5136230
  • Homo estas sociema estulo. #2939500

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

est-

En aliaj lingvoj

Englishbeing, organism
Españolser, ente
Françaisêtre (subst.)
DeutschLebewesen
Italianoessere umano
Polskiistota, stworzenie, byt, osobnik
Русскийсущество (живое)
Nederlandslevend wezen
Češtinabytost, lidská bytost
Slovenčinabytosť
Magyarélőlény
中文生灵
日本語生き物
Românăcreatură, ființă, făptură
Catalàésser, ens
עבריתיצור
Bahasa Indonesiamakhluk, organisme
Беларускаяістота, стварэньне

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.