Esperantopedia

Vortaro · substantivo

etulo

etulo/eˈtu.lo/

Oficiala radiko et- (Fundamento, 1905)

etulo estas esperanta vorto (substantivo): Infaneto, ido.

Signifo

  1. Infaneto, ido
    • la anĝelo […] kisis […] la infanon, kaj la etulo duone malfermis siajn okulojn
    • mi ludas [la dramojn] antaŭ la etuloj, kaj la etuloj ploras, kiel iam ploris patro kaj patrino

    vidu ankaŭ: bebo, ido, malgrandegulo, nano

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0 · reta-vortaro.de

Prononco

IPA
/eˈtu.lo/
Silaboj
e·TU·lo
Aŭskultu
Vikimedia Komunejo

Vortfarado

  1. etradikoeto
  2. ulsufiksopersono
  3. ofinaĵosubstantivo

Formoj

singularopluralo
nominativoetuloetuloj
akuzativo (-n)etulonetulojn

Ekzemplaj frazoj

  • "Venu, etulo", ŝi vokis, "venu ludi!" #690691
  • La etulo estas peza kiel salo. #1129094
  • Estante etulo, mi surhavis nur pantalonojn. #3990200
  • "Venu etulo", vokis ŝi, "venu ludi!" #4748628

Tatoeba, CC BY 2.0 FR

Parencaj vortoj

etaetaĵoetigi

En aliaj lingvoj

Englishlittle one
Françaispetit (subst.)
DeutschKleiner
Polskimaluch, maluszek, berbeć, karzeł
Русскиймалыш
Українськамаля, малюк
Nederlandskleintje
Češtinaděťátko, mrně, prcek, škvrně
Slovenčinačloviečik
Magyarpöttöm, kicsike
日本語小さい人
Catalàinfant, menut, nen petit, xiquet
עבריתקטן
Bahasa Indonesiaanak kecil
Беларускаямалыш, малое, карантыш

Reta Vortaro (ReVo), GPL 2.0

Prononco, vortfarado kaj formoj: Esperantopedia, CC BY-SA 4.0

Se Esperantopedia helpis vin, vi povas subteni ĝin.